Son dem bir aşkın kıyılarında sahilin
Sükûnetin hicran gözyaşları akıyordu
Ne çareydi, her savrulan hülya sığınakları
Avuntuların en acımasız vurgun dalgasıydı
Gülmeye hasret bir tebessüm eşiğindeyken
Elime verilen, zamansız bir sürecin notlarıydı
Gönlümün gamlı hazanında kalmayan aşkı
Neyleyim artık ben sazı, şiir yazan ressamı
Haklıymış meğerse müptelayı aşkın sarhoşları
Kördüğüm olan aşkları, çaresizliğin bakışları
Kalmadı ağrımayan yel değirmen bir bedenim
Sızıdan kalkmayan başım, o gün ellerde naşım
Aşksız bir nakkaşım, sevdayadır her nazarım
Sevemeyenedir kahrım, ben zaten bahtsızım
