Gece kendi ormanımın
içinde kayboluyorum.
Ölümsüz bir mevsime
yürüyormuş gibi,
sisli bir havada.
Celladım olan ağaçları
görmeden geçiyorum.
Her biri zehirli dallarını
bedenime sarsada,
her adımımda hayatımdan
bir toprak parçası koparsada
Yaşasın ölüm diyorum.
Sonra ölmediğimi anlıyorum,
hüzünlerniyorum.
Ölümsüz bir mevsime doğru.
KİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku
