Kaybolmuşken;
Şems & Mevlana gölgesinde; İlker Gültekin e
Hiç kimsem yokken içimde, sen gel; sıcacık sesinle, şefkatinle.. garip, hüzünlü ve biraz mavi hiç duyulmamış ıslığınla uyandır içimdeki kimseleri: seni beni yani yaşamı!
Sonra yine git. Giderken de, dua iste benden ki yine geleceksin ümidini doğursun yüreğim; akşam gebe iken geceye! Ve her duam sana , sabaha ümidime, içimdeki hiç kimselere!
Bir damla akıl verdin bana, huzurundan
Denizlere ulaştır beni artık,
Kurtar beni bu damlalıktan...
Pirim Hz. .Mevlana
