I
Üzgün yüzü düşmüş, ağlamaklı, zavallı çocuk!
Savaşlarla barışık, barışlara düşman;
Büyüyor gözünün önünde sereserpe
Koca bir dünyanın...
II
Hangi kapıyı çalsa koca bir hiç!
Ve mendil verir gibi uğurluyor onu dostlar...
Hayat ırmağında çakıltaşı misali,
Çocukluktan muzdarip,
Sürünüyor Yetim-i Adem,
Parmağının ucunda 'Kader'in...
III
Toprak elleri,
Göğün suyundan gözleri...
Ve bir devrin bittiği yerde
Uyanıyor cocuk,
Ellerinde
Kan izleri...
IV
Velhasıl kapalı kapısı cennetin!
Dünyada imtihan,
Kabirde azap!
Duruyor cocuk;
Durdugu yerde şehvetin.
Nefse bir tokat gibi
Kapanıyor dizlerine
Bildigi tüm 'Din'lerin...
