Şarkısı olmayan rüzgâr bakışlı kadının
Esrik düşlerinde sancıdır yitik notalar
Bilyesi karanlığın ceplerinde kırılan çocuğun
Terleyen avuçlarında kurur gülüşler
Adam gibi adam olanın
Güven kokan nefesinde açar onurlu güller
İnsan yanımızın sokaksız şehirlerinde
Maskeli masallara teslim tellerimiz tenlerimiz
Toprağına ahraz sevinçler eken yaşam
Çığlığı ninnilerde saklı uçurtmalar uçurtsa da yüreğine
Şimdi uyanma
Şimdi uyanma çocuk…! ! !
