Martı

yürüyen ayak,
durdu;
ilk buluştuğumuz yerde.

bütün kalabalıklar
geldi geçti de...
bir sen yoktun nedense!

büyüdü boşluk,
kocaman bir deniz devrildi içimde...

şimdi,
dişi bir martı ağlar...
avucun kadar!
oturup kirpiklerimde...