Mahkûm eden hisler, mahzunlaşan nefesler!
Sen nedense
Özleyememdiyordun
Kâbusların korkutan
Eşiğinde o an sabahlarken
Her halinde
Kalbi değişikliği yaşarken
Hislerime asla
Müdahale edemiyordun
Bazen nedense
Unuttuğunu düşünüyordum
Martıları seyrederken
Geceleri düşünceelerimi yazarken
Sukutun girdabına
Mahkûm hayallerim bırakmıyordu
Gecenin o karanlık
Göğsünde hüzünle sinembesleniyordu
Dağlara yaslanırken
Seyrettiğim sessizce nazar edenbulutlar
Seni anlatıyordu
Hülyalar yaşatıyor, içim içime sığmıyordu
Hoyrat ellerin pençesinde
Makûs melalim, gönül ve mevsimlerim
Senin sevdanı
Anlatıyor ve muhabbetinle yaşatıyordu
Kör kuyuların da
Kuruyan umut bekleyişi, elem zerkediyordu
İklimleri değiştiren
Hercümerç hayallerim boyun bükerek ağlıyordu
Toprağın şefkatini
Ararken yağan yağmurlar o an neler söylüyordu
Senden şarkılar
Söylüyordu nağmeleriyle, hissiyatın yakarışlarında
Mustafa CİLASUN
