Dört gece tuttum, biri leyla
Buz gibi bir ay damlası.
Bambaşka bir eda
Takındığı, sanki güller rayihası.
Kanıyordu ortancalar gibi
Hiç bitmeyen ıstırapları;
Yalnızlığın deminde idi
Leyla ve taç yaprakları.
Leyla, gözlerinde keder
Üstelik ağlıyorsun;
Elbet dertler biter,
- "Bence yanılıyorsun".
"Bir hüzündür yaşamak
Herşeye rağmen,
Leyla'lar gibi yanmak
Ya da ölüvermek hemen."
Üç gece gitti,
Kaldı Leyla;
Yanmak dedi bitti,
Ne bir iz ne bir veda...
