Pencerene ayaz vurmuş,
Ruhun en son bıraktığım sevda yellerinde.
Gözlerin çakmak çakmak bakınca bana,
Kasırgalar koparırsın deli dalgalarda.
Susma öyle ne olur!
Yakma, küle çevirme sana hasret yüreğimi.
Bir çift kelâm etsen ya,
Bıkıp usanmam senin tatlı şakımalarında.
Sen sustuğunda; gökyüzü ağlar,
Güneş doğmaz dünyama anla!
Izdırap çeken yaralı ruhuma,
Merhem olmanın zamanı gelmedi mi ha!
Sanadır serzenişim.
Susmak yakışmıyor sana,
Hakkın yok artık gökyüzünü vee
Beni böyle ağlatmaya!
KİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku
