kuyruğunu değiştiriyor gün
eskisini sıyırıyor üzerinden
şahane görünüyor sabah saatleri.
kısılıyorum gözlerine
o aralıkta kalsam
hiç kırpılmadan.
duramıyor ne o büyülü an
ne de o andaki adrenalin,
heyecan.
geçiyoruz hepsini el ele
kalabalıktan tenhaya,
atılmış kuyruklar etrafımızda.
yan yana yürürken öylece
önce küçük bir boşluk
giriyor aramıza
ve biz kalamıyoruz ayrılmadan.
tüm geçen günlerse
birer kuyruklu yalan...
