çıkarıyorum üzerimden eskileri
susayan yanım isyana odaklı
üşüyen çocuklara göz kırpıyor
sensizliğin arifesinde kalemin ateşi
yeni senleri iklimine çağırıyor
yaşamak güzeldir diyebilirsin
ki yaşamak seni giyebilmektir
gözlere düşen her pusuda
akarken gönül ırmağı usulca
yıkanabilmektir susuzluğumda
sana susuyorum diyebilirim
bu susadığımı ifade etmez
bir bulut düşerken kirpiklerinden
ve diline sürünen yakıcı tuz
sürüklenirsin yalnızlığın içinde
kurtulmayı dilersin ölümün ellerinden
