] ]
yürek yıkıntısı sızıya dönüşür
aniden;
kuzular ölür sesizce kapı önlerinde
gece kapar gözlerini
gündüz susar
ve su kadar ağır olur toprak.
bir bıçak keskinliğinde,
arafın gölgesinde
bir ömrün silinesi yazgısı
yağmura karışır;
oradan toprağa...
ve su kadar ağır olur toprak...
hayat yeniden biter,
toprağa karışır beden;
ve su kadar ağır olur insan...
