kimliksiz doğdum
parmaklıksız tutsaklıklar içinde
ilk ve son katlimdir
doğarken katlettiğim annem
baba demeden hasret dedim
tanımadığımdan
dağlara siper olan babamı
vatan bildim
soğuk,
yolvermez
ve
korkulan dağları
ancak
tetiğe uzanmadığından küçücük parmağım
terketmek zorunda kaldım
beni saklayan
her yanı pusu,
her yanı çatışma dolu
henuz doğmamış vatanımı
ama birkere çıktın mı dağlara bırakmaz
bir daha insanı.
Yıldız bilirim ben
gece atılan kurşunları
ve göremezsiniz hiç biriniz benim kadar
ne çok yıldız kaydığını
bu gece
dağları kuşatan
askerlerin hediyesi
yıldızlar toplandı bedenimde
ve bir yorgan gibi sardılar üzerimi
dağlarda üşüyüp hasta olmayayım diye
KİTAP İZLERİ
Kör Pencerede Uyuyan
B. Nihan Eren
Gündelik Hayatın Kör Penceresinden Sızan Endişe B. Nihan Eren, yedi yıllık bir aranın ardından yayımladığı "Kör Pencerede Uyuyan" ile çağdaş Türk öykücülüğündeki yerini sağlamlaştırıyor. Yapı
İncelemeyi Oku
