Çarşaf gibi serilmiş mavilik,
Kıyıda neşe, kahkaha...
Sahilde kumdan kaleler;
Herbir çocuğun ayrı bir kalesi,
Ve küçücük dünyalarında hepsi ayrı birer kral.
Kumdan yapma, ömrü dalgayla son bulan kalelerde...
Bir tarafta iki aşık;
Sevdiği kıza şarkı yazıyor,
Elinde bir gitarla kumralca bir oğlan.
Çarşaf gibi serilmiş mavilik
Kıyıda neşe, kahkaha...
Denizin dibinde bir fırtına!
Sağ sola kaçışıyor balıklar
Bir feryadı figan
Yavrularını kaybetmiş bir anne balık...
Her yer sallantıda
Ama çarşafta ne bir bozulma
Ne de bir dalga.
Çarşaf gibi serilmiş mavilik
Gökyüzü aydınlık, güneş parlamakta...
Kıyıda neşe, kahkaha
Ne aşık oğlan
Ne kral olan çocuklar
Hiçbiri,
Hiçbiri bilmiyorlar
Birazdan kopacak fırtına!
KİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku
