Sırtımın ortasına, uzanan saçlarımda
Karanlık gecelere, akmayı görüyorum
Yitirilmiş yıllarla, aklanan saçlarımda
Kırgın ruhlu kentimden, çıkmayı görüyorum
Anıtından uzanır, kahır örülü saçlar
Bekler kıyıcığında, günaha doymaz güruh
Müsebbibi ben miydim, habire beni suçlar
Altın renkli bir tende, kurulmuş kırgın bir ruh
Kıvrım kıvrım dalgalı, parlaklığı yitirmiş
Yasımı da uzattı, acıyla beslenen saç
Bütün hasımlarıyla, hesabını bitirmiş
Kırgın ruhlu kentim de, biraz sevgiye muhtaç
Uzamama şansı yok, derinlere kök salmış
Zaman zaman kessem de, gitmiyor hiç semtimden
Yılların etkisiyle, biraz yası kısalmış
Mutluluk umuyorum, kırgın ruhlu kentimden
Müjgân Akyüz MAJ
