ey nefs-i beşer;
sille ile sen, seni bilirsin...
ne zaman ki;
kuyusunda kaderin, yalnızlığı tadarsın
'karanlığın da bir nuru varmış' dersin...
'bu benim fıtratım' der, geçersin
her meyvadan şerbeti kendine pay edersin
ol zaman ki;
alevler sarınca paçanı,
ne fıtrat, ne akıl dinlersin...
ey bel'am-ı hayat;
terk et yalanı diyeceğim ama,
bir namında müseylemedir senin..
