Tenimi derinliğine acıtan kar yangınımsın
Sensizlik bana buzdan elleriyle dokunuyor
Avucuna alıyor beni yokluğunun soğukları
Dağ başları kadar yalnız koyu karanlığım
Yokluğun okyanus dibi hayaline dalıyorum
Sensiz iki nefes arası bile yaşayamıyorum
Boş dolabım sürgülenmiş kapılarımsın sen
Vurulup göklere bakan ceylan gözleri ben
Yokluğunun yaprakları dökülüyor hüzünlere
Bir hazan bahçesiyim seni göremediğimde
