Aralık ayının soğuk ve sessiz bir gecesinde,
Yine onu düşledim;
Kar tanesi gibi eşsiz, o gülümseyen gözlerini...
Gözlerindeki tebessüm öyle sıcaktı ki,
Unutturuyordu bana kederimi,
O anın verdiği huzurla, son buluyordu yalnızlığım...
Saatler ilerledikçe,
Hayaller de art arda sıralanıyordu zihnimin her köşesinde,
En özel hayaller;
Bir kitabın arasında yıllarca saklanması gereken, bir çiçek misali...
Ve sabah oldu, yeni günle birlikte,
Sokaklar şu an bembeyaz,
Gözlerini anımsatan nice kar taneleriyle...
Efkan GENÇ
