]
Her zaman geceydi
acı bir karanlık...
için de feryat göz kırpıyordu.........
kimsesiz odalarda yalnızlık.......
haykırıyordu hep gözleri ağlayarak.
uğramıyordu bir türlü aydınlık.........
Kırılmıştı artık tüm umut dalları,
bir kuru yaprak misali geçiyordu zaman...
anıyordu o heyecanı yaşayacak kulları
ama ilk güneşin yerini tutmuyordu hiçbiri..........
Meral Kartal
