Esmer tenli kahve mi fincanı meftun eden.
Köpüğün nağmesine çiy düşer sabah demi.
Kırk yıllık hatır doğar köpüklü efsaneden.
Ünsiyet makamında olur sözün merhemi.
Cezve bir beste yapar dudakta izi kalan.
Hatıra sandığında hatıralar birikir.
Dostluk bir deniz olur gönülde tuzu kalan.
Muhabbet ilacıyla yunur sinedeki kir.
Köz düşer sinelere ayrılık demlerinde.
Suyun niyazı buğu buğunun niyazı sır.
Kırk türlü hâl okunur dostun sitemlerinde.
Yanakta gamze nişan deveran eder asır.
Bir masal çağı başlar gönülde sıçra saray.
Buruktur kelimeler veda nağmelerinde.
Tam hüzün saatidir aşıp gidiyorken ay.
Kahvenin adı geçer dostluk namelerinde.
Kahve tonunda hayal renk ahenk ışığıdır.
Haz makamında çalar şarkılar bu mevsimde.
Dudak nice zamandır kahvenin aşığıdır.
Bin efsane oknur kahvedeki bir imde...
Ankara,29.08.2012 İ.K
