Yine kaçtı zalim otobüs yine!
Hep aynı hikâye, aynı terane!
Sabah akşam rötar yapar durursun
Bu hususta istikrarı korursun
Durağa bir türlü varmak bilmezsin
Kalkış saatlerin geçer gelmezsin
Niye geç gelirsin, merak eylerim
Bilmezsin içimden neler söylerim
Yol on dakikaydı yüz eyledin sen
Yakınlarımızı uz eyledin sen
Gelmeyecek diye telâşlandırdın
Saçımı ağarttın, çok yaşlandırdın
Yolcuları istif istif eylersin!
Hâlâ masum olduğunu söylersin
Tekerin patlasın, benzinin bitsin
Yolunun üstünde baykuşlar ötsün
Yetişmek ne mümkün eve, okula
Hoş sözler gelmiyor dile, akıla
Beklerim beklerim otobüs gelmez
Gönlümüz hoş değil, yüzümüz gülmez
İstanbul'a uçmak daha kolaydır
Atapark'a varmak, inan olaydır
Geleceksin diye kurdum hayaller
Çok yoruyor beni bu fevri hâller
Sitemkâr bir dille hakkımız sormak
Bir zafer müjdesi okula varmak
Erdoğdu'ya bir solukta gitmeli
Kaçmayan otobüs icat etmeli :))
M. NİHAT MALKOÇ
