Söylenmemiş sözlerle sessiz kelimeleri ağzımda ezerek şarkı söyledim
Pencereyi ufka çevirip ağaçların yapraklarını çağırdım yanıma
Kimseye anlatılmamış rüyalarımı unutuyorum güneş anlımın çatısındayken
Sen gittikten sonra uyanmadım renkleri karanlıkta bırakarak
Şimdi anlamını kendime sakladığım gözlerinle saate bakarken
Sonunda kaybolunan yollarda kendimden kaçtım
Ayrılıklarda en çok ben sevdim
