kendine
inanmadı
bir adam
yok saydı
ellerinle dizdiği
tespihi
sallayıp durdu da
boncuk boncuk
ter oldu
alnında kader
sıkıştı
sıkıldıkça
sıkıldı
göğüs kafesinde
sessizce
çırpınan bir kuş
ötmeye başladı
sen
sen
sen
diye
nan körsün ...
direndi durdu
duymadı
inkâr etti
kendini de
O ' nu da
gerçeğe
beş kala ...
