Bir sarkacın ucunda yüreğim.
Gider hüzün, gelir hüzün.
Hep hüzün yağar üzerime.
Çiçekler açar hüzün, solar hüzün.
Oysa doğumum güzün olmuş,
Düğünüm güzün.
Ömrüm olsa olsa
Olur ne kadar uzun(?)
Hüznün müptelasıyım her mevsim.
Güneş doğar hüzün, batar hüzün.
Mevsimsiz kar düştü saçlarıma.
Kârım hüzün, zararım hüzün.
Hüznün resmini çizemem ama
Yazım hüzün, kışım hüzün…
Dört işlemi dört mevsime dağıttım.
Çarptım, böldüm, çıkardım, topladım hüzün.
Ankara,16.12.2007 İbrahim KİLİK
KİTAP İZLERİ
Engereğin Gözü
Zülfü Livaneli
İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku
