Sıradan akşamlarının birinde eylülün
Kapımı usulca tıklatıp odama girsen
En dayanılmazını yaşıyorken meşum hüznün
Sana nasıl da muhtacım ah bir bilsen
Yoruldum artık hayatı kovalamaktan
Kimbilir belkilerle ümitsiz avunmaktan
Bir akşam ansızın geleceğini unmaktan
Yoruldum yorgun düştüm artık çıkıp da gelsen.
