Geceyi yaşamak kolaydı artık,
Yıldızları seyretmek,
Biliyordum ki güneş doğacaktı.
Oysa sevgili !
Yıldızlara dokunmak kadar zordu,
Sana dokunmak.
Olsun sevgili !
Her şeye inat demez miydik hep.
Kim bilebilirdi ki?
Uzaklığa meydan okurcasına,
İmkansızlığı sahiplenircesine,
Özlemi bir şarap gibi yudum yudum içercesine,
Böyle bir sevginin yaşanabileceğini.
İkinci bahar derler ya hep,
Bu beklediğim bahardı oysa.
Umudun suladığı,
Sevginin beslediği,
Kuraklığa inat.
Ağlamak bile bir başka güzel di.
Kaybetmek yoktu bu sefer.
Çünkü sana inattı sevgim.
Sana rağmendi.
KİTAP İZLERİ
Dokuzuncu Hariciye Koğuşu
Peyami Safa
Acının ve Istırabın Edebiyatı Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Har-iciye Koğuşu", hastalığın pençesindeki insan ruhunun zamana meydan okuyan bir keşfi olmaya devam ediyor. Edebiyatın en temel işlevlerinden
İncelemeyi Oku
