beraber korktuğumuz aşk filmlerini hatırlıyorum en çok
sonra on dakika ara öpüşmelerimizi
meg ryan gibi öpüşen tek kadındın sen
ve fazla saf kalıyordu meg ryan
kocaeli'ye
tabii tutkundu elim boynuna
ve arkamızdaki adam
varsın filmi izlemesindi
hatırla kontes
adam yanındaki kadına kızdı
ve kadın bizi gösterip
“neden onlar gibi olamıyoruz” demişti
gülmüştük...
“şaşıran sen mi yoksa ben miyim bilemedim”
buyuruyordu Orhan Baba
elimiz mahkumdu, ağlamıştık...
“neyi özlediğimi” bilemiyorum en çok
hangi sevgiliye dökmeli göz yaşlarımı
hangisi unutulmazdı, unuttum
hangi şarkı bizimdi – tüylerim diken olmakta kararsız
ve dahası biz kimdik
ben en son hangi “ben”imden vazgeçip
kimle “biz” olmuştum
hangi “sen” den kaçmıştım en son
ama sevişmelerimizi hatırlıyorum en çok
hepsi sendin...
