Zaman gelir, söz veririm kendime, kendimce bir şekilde.
Zaman geçer, duramamışımdır sözümde, her nedense.
Çözemediğim bir sır bu, kolay yükselemeyeceğim bir mertebe.
Herkes gibi var benim vazifem de, bilemediğim, ne zaman ve nerede?
Yaklaşıyorum bir bitişe, nefesimin tükeneceği yere.
Kendim dışında herkesin pasif kalacağı bir hendâme.
Takılacağım bir engele, soracaklar: vazifen ne alemde?
Ya hüsranı yaşayacağım ya da ereceğim ebedî sâdete.
