Okey taşları eskisi gibi
şıkırdamıyor artık
siyah bir dinginlik
çökmüş kafeye
maskelerini takmışlar
gülüşler yaban
ve sarkık
kar ürkek yağıyor
bakmıyor içeriye
boynu bükük
küsmüş birisine
rüzgar asi
uğuldamıyor derinden
sesi kısılmış
seslenemiyor o birisine
gün doğmuyor kızıl kızıl
vurmuyor ışığı içeriye
gözleri kör
"doktorum" diyor birisine
