"Bir kitabı bitirirken hissettiğim tek üzüntü, onu yazarken hissettiğim kadar eğlenmediğim gerçeğidir." - Stephen King"
"Bir kitabı bitirirken hissettiğim tek üzüntü, onu yazarken hissettiğim kadar eğlenmediğim gerçeğidir." - Stephen King"
Bu şiir, ateşin demiri, gönlün kadını, güneşin toprağı tavladığı metaforlar üzerinden hayatın döngüsünü anlatıyor. Günlük ekmek, rızık arayışı ve insan ilişkilerindeki dengeler üzerine düşündürürken, son kıtada toprak metaforuyla yaşamın geçiciliğine vurgu yapıyor. Aziz Dolu Atabey'in kaleminden çıkan bu dizeler, Anadolu bilgeliğini ve hayatın gerçeklerini yalın bir üslupla aktarıyor.
Ateş harlanır demiri tavlar.
Gönül harlanır kadını tavlar.
Ateş harlanır ekmeği tavlar.
Güneş harlanır toprağı tavlar.
Bir yufka, çörekle herkes doyar.
Kişi seherde rızkını avlar.
Tartıda ağır gelirse savlar,
Dokuz köyün iti birden havlar.
Ne vefalıdır ne kanaatkâr..
Toprak geleni geçeni avlar.
Aziz Dolu Atabey
Serkan Karaismailoğlu
