Bir bekleyen,
Olmak…
Zorunda kalmak,
Bazen
İçimi sızlatıyor…
Hazindir belki,
Fakat bir haz veriyor…
Umut
Çölleşen yüreğimde,
Sakince yeşeriyor…
Beklerken,
Hislerimin pas tutan,
Tüm çeperleri,
Yavaşça çözülüyor…
Beklerken,
Pervazlarda sarkan,
Donan, sabit duran,
Ancak,
Güneşin varlığıyla,
Açılan
Suyun buzunu
Halimle yaşadım…
Buz mızrakları,
Melalimi,
Güneşte,
Seni görüyordum…
Ama sen,
Dilimde düğümlenen,
Bir türlü
Çözülemeyen,
Her şartta denenen,
Satırlara bezenen,
Halimin,
İtirafını bekliyorsun…
Çok haklısın,
Umutlusun,
Solgunsun,
Kırgınsın,
Ben figanım,
Sen perişansın,
Haklısın beklersin…
Belki çok şaşıracaksın…
Hüzün,
Vurgunu olacaksın…
Hasretinle
Boğuşacaksın,
Hatırladığında,
Hep kızacaksın…
Seni,
Elbette seviyorum
Bir ışık, bir ısı,
Bir yağmur, Bir kırcı,
Gülistanda,
Bir karanfil gibi…
Namelerinde,
İşlediğin satırlarını,
Defalarca kokluyorum…
Ama sen,
Çok haklısın,
Kırılıyorsun, bekliyorsun…
KİTAP İZLERİ
Kayıp Tanrılar Ülkesi
Ahmet Ümit
Zeus Berlin Sokaklarında: Ahmet Ümit'ten Mitoloji, Cinayet ve Hafıza Üzerine Bir Roman Ya eski tanrılar ölmemiş, sadece unutulmuşsa? Ve içlerinden biri, bu umursamazlığa öfkelenip modern
İncelemeyi Oku
