Daha bir sokuluyorum avuçlarına…
Yuvam burası olsa…
Hiç ayrılmasam diye…
Geçiriyorum içimden,
İç geçirerek…
Hep senin yüzüne bakıyorum…
Gözlerimi alamıyorum…
Yumuşacık ellerinde tatlı bir uykuya dalıyorum…
Senin berrak sesinle uyanıyorum…
Yorganının bir köşesiyle sarmalamışsın beni…
Yastığının yan yüzüne yatırmışsın…
Bir elin kanatlarımın üstünde…
Hala diğer avucunun terini koklamaktayım…
Sabah keyfim uzun sürsün diye…
Rabbime yalvarmaktayım seninle olmak için…
Aslında güvercinin olmaya razıyım…
Yanıbaşında yatırıp…
Avuçlarının sıcaklığında yaşatırmısın beni…
Duyarmısın kalbimin sesini…
Hissedermisin seni ne çok sevdiğimi…
Uçurmazsın uzak diyarlara…
Bir daha beni…
Uçurmazsın değil mi?
] ]
KİTAP İZLERİ
Kör Pencerede Uyuyan
B. Nihan Eren
Gündelik Hayatın Kör Penceresinden Sızan Endişe B. Nihan Eren, yedi yıllık bir aranın ardından yayımladığı "Kör Pencerede Uyuyan" ile çağdaş Türk öykücülüğündeki yerini sağlamlaştırıyor. Yapı
İncelemeyi Oku
