Gülü sevmeye dikeninden başlıyorum…
Gülümsemek…
Hüzünlerim üstüne “cream de la cream”…
Hasret varsa vardır aşkım…
Ben bu şiiri gözlerinin içine bakarak yazıyorum…
Ayrılık acısı yılan gibi kalbimi sokarken yazıyorum…
Usulca öpüyorum …
Avucundan yemini yiyen bir güvercin gibiyim…
Birazdan da susarım belki…
Diğer avucunun nemi yeter bana…
“Kanatlarım yalnızca senin sevdan için çırpıyor”…
Avuçlarındayım…
İncecik,yumuşacık,ipeksi…
Sürtüyorum parmak kenarlarına…
Isınmak için teleklerimi…
Tırnaklarına yüz sürüyorum…
Sevdirmek için kendimi…
Kanatlarımı okşuyorsun…
Tüylerimi temizliyorsun bir,bir…
Ve gagama bir öpücük konduruyorsun…
Kızarıyorum…
Avuçlarındayım…
Sımsıcak tutuyorsun…
Gitmek istemiyorum başka yerlere…
Uçmak sihrini kaybediyor senin ellerinde…
Başımı okşuyorsun elif gibi parmaklarınla…
Hoşuma gidiyor…
] ]
KİTAP İZLERİ
Dokuzuncu Hariciye Koğuşu
Peyami Safa
Acının ve Istırabın Edebiyatı Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Har-iciye Koğuşu", hastalığın pençesindeki insan ruhunun zamana meydan okuyan bir keşfi olmaya devam ediyor. Edebiyatın en temel işlevlerinden
İncelemeyi Oku
