Gün…
Mahzun bir şekilde kayboluyordu
Temaşa ettiğim her lahzası içime gam zerk ediyordu
Nefes sevdasına koşulsuz koşarken vicdanım sızlıyordu
Nerede kalmıştım, neden hakikatten uzak kalmıştım sual yoruyordu
Sanki yıllara sirayet eden bir yalnızlığım var, kahkaha atsan neye yarar
İbrete ram eyleyen ayetler karşımdayken, ahde vefaya bu kadar duyarsızken sessiz kar yağar
Üşütecek vakitte gözyaşları kimi arar, akıl ve irade sahibine haşyet ibret içinde ağlar…
Mustafa CİLASUN
