Ala ak yakışır iken...
Mor ala dediler neyleyim?
Yükleyip sabrımı terazinin kefesine
Ağırdı çektiğim bitip tükendim
Gönül kurumuş ağaç dalı
Bakmasın hiç dönüp maziye
Mazi hoyrat,yangın,acılı...
Kırık,yanık ve kül
İçimde mutluluk,suya yanmaktı
Uykusuz susuzum hala heyhat!
Tükettim yolun yarısını çoktan
Arzum tek suya kanmak.
19.12.2007.
Osmangazi.İzmir.
