hasretinle dolu bir kar yağmuruyum
kapalı yolum buz kesilmiş her yanım
sıcak gülüşünden bir lokma ver bana
bitsin tüm üşümelerim sana açlığım
yan bakışın dağın sol uçurumlarıdır
çevirme yüzünü atma beni ölümlere
sesinle nefesinle gitme kimselere
can veririm hasretinden karlar yağar
seni sımsıkı tuttuğum avuç içlerime
sen ay ışığı ben denizde yakamoz
dök mehtabı sulara içim kararmasın
hasret kalmasın bu gönül çehrene
sesinle nefesinle gitme kimselere
