Bir cerahat bu!
Kalbimde yansıyan son ayna
Gökyüzüne uzanmış kayıp bir serçe sanki
Gelen açıların dilek cehennemi
Sarsmakta bilinmez
lağımlarını yaralarımın
Kim tütün basacak!
Kİm utanç duyacak!
Bir seccade bu!
Üstüne çocukların gömüldüğü
Sıçanların evlendiği;
Yaldızlı bir hecenin karartıldığı
Sanki! Sanki leylanın mecnuna son kez baktığı bir andaymışımda her ayrıntıyı yakalayamamamın derin boşluğunda ağlamışım
Bir suskunluğun utancında kıvranıyorum
Biliyorum!
'O'nlar var ve ben varım
Biz diye birşey olmayacak biliyorum!
