Adamım buruktur hüznün
Geceleri tam dolunayda
uyuyamadığında adamım
Adamım soluktur damarların
Kanın çekilir
duygularını katledenleri seyredersin
yalnızlık zordur ileriki yıllarda adamım
İstiklal'de kalabalığın içine
her karışmaya çalıştığında
gizli bir el çeker omzundan adamım
Renkleri gizlidir hayatın
Hüzünleri buruktur
Geceleri uzundur
Kalabalıkları yalnızdır
Renklerini çözdükçe
Hüzünlerini içine çektikçe
Geceleri gece edince
Kalabalıklar içinde sen 'sen' olunca
İşte şifrelerini çözdün
Önemi yokmuş hiçbir şeyin
Kendini buldun adamım
