Feryadın…

Yapmamalıydın,
Her kadre ne, gizlediğin,
Hiç bilmediğim,
Hikâyende, denemende,
Satırlarda haykıran cümlede,
Şiirinde,
Tahayyülündeki sevginle,
Seni yoran,
Esrarını koruyan İstanbul da,
Kimi zaman,
Denizde, düşüncede, martıda,
Hasretini,
Arıyor, manalaşıyor, rahatlıyordun.
Taze bir yürektin,
Hastın, hamdın, şükreden gariptin,
Yelkenlerin,
Kucaklaştığı su, denizin huzuru,
Seni, senden alıyordu…
Bekleyen sevdalara katıyordu.
Bitap halin,
Rahatlıyor, sürura kavuşuyordu.
Bir koşturmaydı,
Gelecek kaygındı, çok şey almıştı.
Sabrediyor,
Of çekiyor, atmosfer merakındı.
Feryadın,
Yankılanmalıydı, eko yapmalıydı.
Serencamın,
Yorulmuştu, manan yozlaşmıştı.
Müteredditlik,
Yakındı, arkadaşların müdavimdi.
Ne derler,
En büyük kaygındı, ama yanlıştı.
Sen seni,
Sadelikle, mertliğe adamalıydın.
Merdin,
Vatanı olmaz, arz ona amadedir.
Taviz,
Seni küçültür, direncini kaybettirir.
Azimet,
Asliyettir, gayrettir, mağfirettir.
İşte sen,
Taze bir kansın, berraksın, hassın,
Onun için,
Gereksiz merak, hadsiz heyecan,
Akıbetini,
Lekeleyendir, seni enseleyendir…
Her heyecan,
Mut lakayı gerektirmez, vakar
Seni o vakit,
Terk eder, keder seni çeker…
Sen içindeki,
Depreşen her şeyi yaşarsan,
Ahenk,
Kaybın kaçınılmazdır, zandır.
Manadan,
Mahrumiyet Hakkı bilmemektir…