Kimsecikler kalmadı şehrin caddelerinde
Hava soğuk ve titriyordu yalnızlıklarım
Yürümeyen hayatın artık gecelerinde
Hiç yoktan nefes aldım, bir de seni aradım
Sislerden soluduğum hayatı öksürürken
Zemherî yatağında kıvrandım uyumadım
Son ümit balgamını kanımla tükürürken
Hiç yokken adım attım, bir de seni aradım
