Ölümü düşünürken, ölüyorum derken
Çoktan ölmüşüm aslinda..
açık havada ölmüşüm..
soluduğum hava carbonmonoxide,
yediğim yemek kendimmişim.
Hergün bir parçam var mönüde..
önce amaçlarim ve ideallerim
sonra hayallerim, duygularım.. ve en son sen
evet.. seni yedim sonunda..
ve hala carbonmonoxide soluyordum..
nefes alamadan yaşadım uzun süre..
ve öldüm sonunda..
ölüm son demek bana..
ve uyandıramazsın sen bile gelsen,
masallardaki güzel prenses bile gelse..
ancak bir sorum var sana..
hala carbonmonoxide mi soluyorsun?
hala her aldığın nefeste zehirleniyormusun?
hala beni düşünüyormusun her aldigin nefeste?
yoksa..yoksa sevgilim sendemi ölüsün benim gibi...?
KİTAP İZLERİ
Eşekli Kütüphaneci
Fakir Baykurt
Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku
