ELLERİM UZANDI GÖĞE
Dağlar, göller, nehirler, çağırdı beni geldim
Kimi zaman bulutlardan süzüldüm
Kimi zaman nehirlerle yarıştım
Zaman oldu, saçlarımdan süzülenleri
Ellerimle kuruladım
Ben kalabalıkta bir yalnızım
Al gözüm seyreyle, unutma emi
Yaylası ayrı güzel, bozkırı ayrı
Güzel mi güzel yurdum insanı
Bu güzelliklerde, bu ışıltılı günlerde
Artık dedim onu anmamalı
Tortum gölü gibi yüreğim
Başka gönüllere kaymalı
Gözyaşlarımı değil, başka sevileri beslemeli
Varsın çağlasın, çağlayabiliyorsa
Varsın yağsın, yağabiliyorsa
Ama başım olmamalı, dağlar gibi dumanlı
Sis perdeleri kalksın, göğe uzansın
Ama nafile, ellerim yine uzandı göğe,
Kavuşmak dileğiyle
Leyla ÜNAL (8 Ekim 2010)
