Duvarla aramda alabildiğine büyüyor yokluğun...Hayalin doldurabilir mi yatağın sana ait olan yerini?Sanmam!Tüm odayı sarabilir belki; ama yerini dolduramaz...
Ellerimin aciz olduğunu hissediyorum ilk defa: ayı fırlatıp güneşi söndüremezler senin için, yine de yüreğine dokunacak kadar güçlüler...Ve teninin sıcaklığına ihtiyaçları var...
Her yeşil gözlü kız çocuğunda bi şeyler görüyorum, benden akıp sende büyüyen bi şeyler, sonra hayat bulan vücudunda...
Bir yürek uzaklıkta beklendiğini bilmek, buna rağmen hızlandıramamak gece-gündüz kovalamacasını...Soğuk bi yatak, sana hasret bir ten bana kalan...
Yoruldun özlenmekten sevgilim...
]
