geceden kalma
düştüm
umut üstüne
ezgiler
melankolik
içimde bir his
korkuyla
ümit arası
boş sandık
köşede
açılıyor
yavaş yavaş
içinden
bir adam yükseliyor
üstü başı
kan revan
sanki ben
kalbi
dışarda atıyor
ortadan
bölünmüş ikiye
kan revan
bir adam
tıpkı ben
ağzı kımıldıyor
sevdim diyor
sevdim sadece
paramparça kalbi
ellerinde ...
