Dün yağmur elime dokundu.
Önce burnuma damladı. Ben yine telaşlı, yine kavgalı, yine bilmez bir günümdeydim. Kendime bile ne yaptığımı açıklayamayacağım bir işin peşindeydim. Aklıma gelen soruları geri çevirmek için şarkı söylüyordum. Hiç birinin sözlerini sonuna kadar bilmeden, oyalanıyordum. O garip şarkıya neden taktım bilmiyorum, birden elime dokundu. Ben korktum ama elim korkmadı. Sıcaklığını sevdim.
Bir gün hayatımdaki herkesi aynı odaya toplayıp, yarım saat gecikmeliyim. Ekim ayında, İstanbulda
