Dudak tiryakisiyim ben doktor,
Sadece dudak tiryakisi!
Nemli olur onlar.
Kimi zaman bir bahar sabahı
Çiğ düşmüş gibi,
Taze ekinlerin üzerine.
Kimi zamansa serin bir rüzgar
Tenine teğet geçip
Düşsüz uzaklara giden.
Kuru olur onlar.
Kimi zaman gayya kuyusunun
Sıcak ıssızlığı
İçine düştüğüm.
Kimi zamansa çölün ortasında,
Çölün kendisi kadar yalnız
Bir serap, gördüğüm.
(Ama bunları söyleyen hep Ömer!)
Dudak tiryakisiyim ben doktor,
Sadece dudak tiryakisi!
Hani güzel bir çift dudak
Gördüğümde her sefer.
İçimde
Deli bir adam uyanıyor,
İtin adı Ömer.
Her şeyi bırakmış bu adam
Sanki dudak yiyerek yaşıyor.
Kızıyor insanlar bana doktor!
Her biri
Bin defa karşıma geçip
Bana 'sen şerefsizsin' diyor!
Şerefsizim
Eğer şerefsizsem doktor,
Gel gör ki
Bütün dudakları Ömer yiyor!
