Dört yılın sabrıyla yola bakıyor
Bağrında adını taşıyan köknar
Sonsuz hasretiyle sessiz akıyor
Bir zaman suyunu içtiğin pınar
Ve Gölcük… Bekliyor yolunu her gün
Ansızın gelirsin diye bir sabah
Sevenler özlemde, sevgiler sürgün
Bilinmez zamana gebedir sabah
Ne zaman bir gölge dökülse suya
Ararım her yanı, sen misin diye
Gölcük’le dalarken yeşil uykuya
Dökülür gözümden yaş biteviye
