Döneceksin...
Tenimi dağlayan o güz rüzgarlarıyla,
Dön
Gönlüme konduğun o güz yapraklarıyla,
Gel
-eceksin!
Sular akmaz olmuş,
Kumlar düşmez olmuştu,
Üç saatliğine...
Kuşlar ötmez olmuştu da,
Dudaklarımızın sesi
duyulsun diye,
Ne çok özlediklerini
Biz işitmeden, fısıldamışlardı birbirlerine.
Umut olmadıktan sonra,
Yedi ay bir hiç aslında...
Ama koskoca üç ay bitmek bilmiyor!
Var yanıma, omzuma yaslan da,
Anlatayım, hasretlik ne demek sana...
Onca zamandan sonra
İlk defa yıkadım,
yüzlerimi...
Yine utandırdım,
gözlerimi...
Eskiden de dediğim gibi,
Aşk güzel; acısıyla tatlısıyla!
Hasretten ağlamak da dert mi?
Hazinemdir umut dolu acılarımız!
Çünkü döneceksin...
Yağmurda çırılçıplak bıraktığın gibi,
Dön
Okşadığın son yaşlarım gibi, -gözlerimden-
Gel
-eceksin!..
