Dirliğini bilmeyen, kalbini şehretmeyen miyim!
Hislerim
Hasretinle inlerken
Bıraktığın izlerin gölgesindeyim
Dinmeyen
Esintim ilham pirim
Sinemde tartışılmaz zenginliğim
Hazinem
Tefekkür ziyadem
Hali edep payem tevazuu hanem
Güzelliği
Fark edemediğim nevi
Serdettiğin sevgi yüreğimdir yeri
Zaman
Seninle hazzı kelam
Vuslat yolculuğunda hissedilir an
Beyan
Aşksız kuraklaşır can
Anlam, hakikat içinde gizemi olan
Sensiz
İklimler şefkatsiz
Semada gürleyen gök şimdi fersiz
Yağmur
Hasreti çekilen nur
Toprağın kadrinden seninle durulur
Nesiller
Şefkatten çok azadeler
Dirliği bilmeyen beyhude geçinenler
Teknik
Koymadı kimsede mertlik
Metelik kurşunları sıktıran kahpelik
Söyleyemem
Sana halimi arz edemem
Senin mefkûren, sürur içinde bir dem
Üzemem
Seni soysuzluğa şahit
Edepsizliğe zabit ettiremem çekilirim
Kendimle
Hasretin seninle ülfetine
Sevginin vakfedildiği güzelliğin şevkiyle
Vaktin
Tecellisiyle, azmin
Cehtin, sabrın toprağında olgunlaşmasıyla
Sana
Olan hasretim demim
Ben kendi sessizliğinde yol alan bir âdemim
Hamd
Ederim, hükmü bilirim
Kuvvetin sahibinde ben zavallı bir köleyim
Zikrederim
Fikirlerim niteliksiz bilirim
Ben kalbin vuzuhunda itminan olan zadeyim
Mustafa CİLASUN
