Dilenci

Eski bir istasyon garında
Hiç tanımadığım bakışlar savururken gözlerime
Anladım bir daha hiç dönmeyeceğini
Yaralı yüreğimi ömür boyu
Kara bir trene mahkum edeceğini
Yine de bile bile,
" Elveda " dedim sana
Şimdi zaman,
Telaşlı bir sonbahar rüzgarı gibi
Düşüyor avuçlarımdan
Artık hayallerimi,
Bir uçurum çiçeğinin
Yalnızlığında büyütüyorum
Ve tıpkı bir dilenci gibi
Bu yalancı hayattan seni dileniyorum....!